تبلیغات
دوره نهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهرستان رودبار زیتون،انتخابات شهرستان رودبار استان گیلان - احتمال طراحی دشمن برای نفوذ عناصرش به مجلس با لباس اصول‌گرایی/
دوره نهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهرستان رودبار زیتون،انتخابات شهرستان رودبار استان گیلان
افزایش بصیرت، حضور حداكثری و انتخاب اصلح :تشکیل "مجلس صالح و سالم و قوی" با شرکت پرشور مردم

متن كامل سخنان آیت الله مصباح در دیدار اول با اعضای جبهه پایداری؛
احتمال طراحی دشمن برای نفوذ عناصرش به مجلس با لباس اصول‌گرایی/ با خدا عهد ببندیم كه فقط برای انتخاب اصلح تلاش كنیم
رییس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در طی كمتر از یك ماه، دو بار درخواست دیدار شواری مركزی جبهه پایداری انقلاب اسلامی را كه تحت نظارت و هدایت ایشان فعالیت می‌كند، پذیرفت.
 
به گزارش رجانیوز، آیت الله مصباح در دومین دیدار با اعضای شورای مركزی جبهه پایداری كه در ششم بهمن ماه برگزار شد، طی سخنانی اخلاقی بار دیگر خلوص و جهت الهی در كارها را مورد تأكید قرار داد.
 
این فقیه و فیلسوف نام آشنا در این سخنان همچنین ضمن تقسیم جریان‌های سیاسی فعال در انقلاب اسلامی به سه دسته و تبیین نگرش آنها، وظیفه‌ی سربازان جبهه‌ی حق را در برهه فعلی یادآور شد.
 
رجانیوز متن كامل سخنان آیت الله مصباح یزدی در دیدار دوم را در اینجا منتشر كرد.
 
رییس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی در دیدار اول خود با اعضای شورای مركزی جبهه پایداری كه در چهارم دی‌ماه برگزار شد طی سخنانی با یادآوری استقامت و پایداری رسول خدا و مؤمنان در صدر اسلام و عالم‌گیر شدن دین مبین اسلام در عصر كنونی، تأكید كرد: "چنانچه هر كاری در مسیر الهی و توأم با استقامت باشد، آثار آن محدود به همان زمان نخواهد ماند و در آینده نیز اثراتی خواهد داشت كه شاید حتی بانیان آن حركت نیز نتوانند تصور آن را بكنند."
آیت الله مصباح با بیان خاطراتی شنیدنی از روش و منش اخلاقی حضرت امام تصریح كرد: امام اهل مرید بازی به هیچ معنا نبود، وقتی شاگردانش از او سؤال درسی می‌پرسیدند، می‌ایستاد، جوابشان را می‌داد و بعد می‌گفت بفرمایید، حاضر نبود وقتی در خیابان راه می‌رود کسی همراهش راه برود، شائبه این‌که فکر ریاستی باشد، کسی را دور خودش جمع کند و قدرتی به هم بزند، در وجود این مرد نبود.
 
عضو مجلس خبرگان رهبری یكی از نشانه‌های تواضع امام را برگزار نكردن مجلس فاتحه برای آیت الله بروجردی عنوان كرد و افزود: امام حاضر نشد رساله بنویسد، چند نفر از شاگردانش رساله توضیح‌المسائل را با فتاوای ایشان در حاشیه عروه تطبیق دادند، مرحوم آقای پسندیده هم پول چاپش را داد؛ بالاخره خود امام پول برای این كار نداد و بعد هم حاضر نمی‌شد که رساله‌اش را مجانی به کسی بدهد، می‌گفت هر كس می‌خواهد به رساله عمل کند، برود از بازار بخرد.
 
وی با بیان اینكه شیوه زندگی امام یادآور زندگانی پیامبر اكرم و امیرالمومنین علیهم السلام در صدر اسلام است، گفت: روز دوازدهم محرم وقتی ایشان در مدرسه فیضیه صحبت کرد آدم به یاد روزی می‌افتاد که امیرالمؤمنین ‌سلام الله علیه با پارچه پشمینه‌ای روی دوش و کفشی از لیف خرما بر پا و شمشیری در دستش ایستاده بود روی سنگی و سخنرانی می‌کرد؛ یعنی امام از آن مکتب درس گرفته بود.
 
آیت الله مصباح در ادامه با اشاره به فضای سیاسی كشور تصریح كرد: ما چند نفر طلبه و غیر طلبه برای مسأله‌ای نگران بعضی مسائل سیاسی کشورمان هستیم. تا همین حد هم کار مقدسی است؛ شاید اگر کمی عینک آدم ریزبین باشد، بتواند بگوید این نگرانی واجب شرعی و واجب متعین است.
 
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم اظهار داشت: آدم باید خیلی پست باشد که شرف انسانی، روح شکرگزاری از نعمت‌های خدا، آبروی اهل‌‌بیت علیهم السلام، قدردانی از خون‌های شهدا که در طول تاریخ از صحرای کربلا تا کربلاهای ایران ریخته شده، همه این‌ها را بدهد در مقابل این‌که چهار روز روی صندلی ریاست بنشیند، یا چند تا صفر جلوی حساب بانكی‌اش اضافه بشود.
 
این استاد برجسته حوزه در ادامه به موضوع وحدت و استدلال‌هایی كه برای آن می‌شود اشاره كرد و گفت: آیا این احتمال وجود ندارد که دشمنان نظام برای این‌که افراد خودشان را به مجلس بفرستند، كسانی را در لباس اصول‌گرایی مطرح کنند؟ ما که همه را نمی‌شناسیم، کسانی هستند که ممكن است با قیافه‌ای حق به‌جانب تظاهر به اصول‌گرایی کنند، از مقام معظم رهبری هم تعریف کنند و احیانا هم از حامیان واقعی خود بد بگویند، آیا درست است كه ما به‌عنوان حفظ وحدت و برای این‌که لیست ما رأی بیش‌تری بیاورد یا تعداد رأی دهندگان بیش‌تر شود، چنین كسانی را بپذیریم؟ اگر چنین شد ما برنده‌ایم یا آن‌ها؟
 
آیت الله مصباح ادامه داد: نباید بگذاریم كسانی که احتمال می‌دهیم نفوذی دشمنان هستند رأی بیاورند، والا اگر به اسم حفظ وحدت انعطاف داشته باشیم و اجازه دهیم چند نفر هم از آن‌ها بیایند، عملا بخشی از قدرت مجلس را در دست می‌گیرند؛ بالاخره یك دشمن هم زیاد است.
 
وی با بیان اینكه در این شرایط باید بفهمیم خدا چه كاری را دوست دارد و آن را عمل کنیم، نه آن‌چه دلمان می‌خواهد و منافع‌مان اقتضا می‌کند، یا بخواهیم روی حرفی که زده‌ایم پافشاری كنیم؛ این‌ها همه حرف‌های شیطانی است، گفت: باید واقعا به دنبال این باشیم كه کسی که اصلح است به مجلس برود، یعنی كسی كه بهتر برای اسلام و نظام خدمت می‌کند از هر طایفه و تحت هر عنوانی كه می‌خواهد باشد.
  
متن كامل سخنان آیت الله مصباح یزدی در ادامه آمده است:
 
استادی كه با دیگران هم فرق داشت
 
یادم هست که در همین شهر قم بنده درس منظومه مرحوم آقای فکور می‌رفتم. مسجد کوچکی بود رو به روی مسجد فاطمیه که امکانات چندانی نداشت. زیلوی پاره‌ای هم بود که فقط یک تکه از مسجد را می‌پوشاند و باید روی زمین می‌نشستیم. از شدت سرما می‌لرزیدیم. وضع حوزه این طور بود. هفته‌ای یک مرتبه غذای پختنی می‌خوردیم. غذای پختنی هم یک كاسه آبگوشت بود که چند دانه نخود و یک سیب زمینی و شاید گاهی تکه دنبه‌ای هم در آن پیدا می‌شد. با چنین شرایطی طلبه‌ای پیشرفت کرد و کم‌کم استاد شد، استادی كه با دیگران هم فرق داشت. به تدریج، طلبه‌های جوان به او علاقه‌مند شدند. در مسجد محمدیه درس می‌خواند، آن جایی که از سر و صدای ماشین نمی‌شد صدا را درست شنید، میکروفون هم نبود. این آدم، با این وضع، در چنین شرایطی، موقعیتش در جامعه به جایی رسید که وقتی اسمش برده می‌شد، رئیس‌جمهور آمریکا می‌لرزید. این موقعیت نه از راه پول پیدا شد، نه به وسیله زور و نه از راه قدرت‌های دیگری که کمابیش با آن آشنا هستیم و نمونه‌های آن را در دنیا شاهد هستیم. حتی به‌عنوان یک گروه مذهبی یا عرفانی که گروهی مرید داشته باشد، هم نبود.
 
حاضر نبود در خیابان کسی همراهش راه برود/رساله‌اش را مجانی به کسی نمی‌داد
 
امام اصلا اهل مرید بازی به هیچ معنا نبود. وقتی شاگردانش از او سؤال درسی می‌پرسیدند، می‌ایستاد، جوابشان را می‌داد و بعد می‌گفت بفرمایید. حاضر نبود وقتی در خیابان راه می‌رود کسی همراهش راه برود. شائبه این‌که فکر ریاستی باشد، کسی را دور خودش جمع کند و قدرتی به هم بزند، در وجود این مرد نبود. ساده‌ترین کاری که یک استاد حوزه می‌تواند بکند و همه از او توقع دارند، این است که اگر مرجعی از دنیا رفت، به‌عنوان این‌که استادش بوده مجلس فاتحه‌ای برای او بگیرد. مرحوم آیت‌الله بروجردی كه از دنیا رفتند، چهل روز همه حوزه‌ها تعطیل مطلق بود، شبانه روز، صبح و ظهر و عصر و شب مجلس فاتحه بود، هر چه به حضرت امام اصرار کردند كه آقا شما هم یک مجلس ختم بگیر؛ حاضر نشد! تا این‌که بعد از چهل روز شاگردانش گفتند آقا ما فردا به نام شما مجلس فاتحه می‌گیریم، چه بخواهید چه نخواهید! بعد از همه این‌ها، از او رساله عملیه خواستند، گفت حاشیه‌ای بر عروه دارم به آن مراجعه كنید؛ حاضر نشد رساله بنویسد و بدهد چاپ کنند. چند نفر از شاگردانش رساله توضیح‌المسائل را با فتاوای ایشان در حاشیه عروه تطبیق دادند، مرحوم آقای پسندیده هم پول چاپش را داد؛ بالاخره خود امام پول برای این كار نداد و بعد هم حاضر نمی‌شد که رساله‌اش را مجانی به کسی بدهد. می‌گفت هر كس می‌خواهد به رساله عمل کند، برود از بازار بخرد.
 
این شیوه زندگی ما را به یاد زندگی پیغمبر اکرم صلی الله و علیه و اله و امیرالمؤمنین علیه‌السلام در صدر اسلام می‌انداخت. روز دوازدهم محرم وقتی ایشان در مدرسه فیضیه صحبت کرد آدم به یاد روزی می‌افتاد که امیرالمؤمنین ‌سلام الله علیه با پارچه پشمینه‌ای روی دوش و کفشی از لیف خرما بر پا و شمشیری در دستش ایستاده بود روی سنگی و سخنرانی می‌کرد؛ یعنی امام از آن مکتب درس گرفته بود؛ الگوی زندگی‌اش زندگی علی علیه‌السلام بود؛ قدم به قدم زندگی امام الگو گرفته از امیرالمؤمنین(ع) است؛ حتی از مبارزه آن حضرت با خوارج و... امام آدم محافظه کاری که فقط به تسبیح و ذکر و ورد و این حرف‌ها اکتفا بکند، نبود؛ عبادت‌هایش، گریه‌های نیمه شبش، پیشانی‌اش بر سجده‌ بود؛ با شمشیر بیانش هم می‌گفت آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند، شاه باید برود و... البته ما با امام خیلی تفاوت داریم؛ اما به هر حال باید شباهتی با ایشان داشته باشیم... باید سعی کنیم زندگی ما رنگی از زندگی امام داشته باشد. بنده که خیلی کوچک‌تر از این حرف‌ها هستم، بزرگترهای من هم امید ندارند که بتوانند مثل زندگی امام را داشته باشند. كسانی که خیال می‌کنند می‌توانند مثل امام زندگی کنند، برای این است که امام را نمی‌شناختند. کسی که بهتر از همه امام را شناخت مقام معظم رهبری بود. بارها صریح می‌گفت من مرید امام بودم.
 
نگرانی برای  بعضی مسائل سیاسی واجب متعین است
 
ما چند نفر طلبه و غیر طلبه برای مسأله‌ای نگران بعضی مسائل سیاسی کشورمان هستیم. تا همین حد هم کار مقدسی است؛ شاید اگر کمی عینک آدم ریزبین باشد، بتواند بگوید این نگرانی واجب شرعی و واجب متعین است. اگر شما تأثیر بعضی كارها را در روند امور کشور و بعد هم در معادلات جهانی و هم‌چنین در آینده جهان حساب کنید، کار خیلی عظیمی است. مثل همان چهار تا عربی که همراه پیامبر بودند، نمازی می‌خواندند، روزه‌ای می‌گرفتند و حداكثر در کنار پیامبر می‌جنگیدند؛ اما همین کارهای ساده آن‌ها نتیجه را به این‌جا رساند که سه میلیارد جمعیت عالم تحت تأثیر همان حرکت‌ها، همان حرف‌ها و همان صحبت‌های ساده و همان لباس‌های پشمینه قرار گرفتند؛ همان اعراب ساده اسلام را به این‌جا رساندند، انسان‌ها را هدایت کردند. جلوی فسادها را گرفتند، تا می‌رسد به زمان سیدالشهدا علیه السلام و سایر ائمه اطهار صلوات‌الله علیهم‌اجمعین.
 
ما افتخار این را داریم که خدای متعال نعمت تشیع، نعمت معرفت اهل‌بیت، نعمت وجود امام و پیروی از امام را به ما داد؛ باید قدر این نعمت‌ها را بدانیم و اهمیت وظیفه‌ای که بر دوش‌مان است را بشناسیم. در نتیجه همه تلاش‌هایی که صد و بیست و چهار هزار پیغمبر و ائمه طاهرین کردند، به دست مبارک حضرت امام و به برکت خون‌های شهدا کار به این‌جا رسید که پرچم اسلام به‌عنوان یک کشور اسلامی و شیعی در دنیا بلند است و عالم روی آن حساب می‌کند. امروز وقتی اسم آمریکا برده می‌شود در مقابلش ایران مطرح می‌شود، ایرانی که زمانی رئیسش نوکر دست چندم وزیر خارجه آمریکا بود. اما امروز این عزت را خدا داده است. در مقابل این نعمت ما چه وظیفه‌ای داریم؟ خیلی کوتاه نظری است که كسی در این شرایط به فکر خودش یا فکر بستگانش باشد؛ آدم باید خیلی پست باشد که شرف انسانی، روح شکرگزاری از نعمت‌های خدا، آبروی اهل‌بیت، قدردانی از خون‌های شهدا که در طول تاریخ از صحرای کربلا تا کربلاهای ایران ریخته شده، همه این‌ها را بدهد در مقابل این‌که چهار روز روی صندلی ریاست بنشیند، یا چند تا صفر جلوی حساب بانكی‌اش اضافه بشود.
 
 آدمی‌زاد همیشه بر سر دو راهی‌ و لغزشگاه قرار دارد، هیچ کس هم مصون نیست هر چه اولیای خدا مقامشان بالاتر بود ترسشان از سقوط بیش‌تر از دیگران بوده است. این طور نیست که آدم وقتی مقامات معنویش بالاتر رفت خیالش راحت شود و خیال کند كه دیگر مصونیت پبدا می‌کند. در سیره پیغمبر اکرم و ائمه اطهار صلوات‌ الله ‌علیهم‌اجمعین‌ با مقام عصمتی که داشتند، وضعیت چگونه است؟ همسر پیغمبر می‌گوید نیمه‌ی شب پیغمبر آرام از بستر برخاست و مشغول عبادت شد، سر بر سجده گذاشت و شروع به گریستن کرد؛ دیدم در سجده می‌گوید "الهی لا تکلنی الی نفسی"؛ خدایا من را به خودم وامگذار! می‌ترسید که خدا یک لحظه او را وابگذارد. جایی که پیغمبر صلی الله و علیه و آله  این طور باشد تکلیف من و شما چیست؟ فرد ساده‌ای که نمی‌تواند نقشی در زندگی اجتماعی داشته باشد نگرانی از این مسائل ندارد؛ اما ما نمی‌توانیم انکار کنیم که هر کدام از ما قادریم سهمی در فعالیت‌های اجتماعی داشته باشیم؛ توان ما در این جریان صفر نیست؛ پس برای ما این مسأله مطرح است که نیروی خود را چگونه صرف کنیم تا در مقابل این همه نعمتی که خدا به ما داده به‌عنوان شکر جزئی از این نعمت‌ها تلقی بشود و روز حساب اولا در پیشگاه اولیای دین، پیغمبر اکرم و ائمه اطهار صلوات الله ‌علیهم‌اجمعین‌ سرافکنده نباشیم، ثانیا در مقابل شهدایی که در طول تاریخ، به خصوص در دوران انقلاب و دفاع مقدس به شهادت رسیده‌اند شرمگین و خجالت‌زده نباشیم. چه کنیم؟
 
اگر این کار را نکنند یعنی به دست خودشان قبر خود را کنده‌اند
 
 من صحبت بعضی از سیاست‌مداران را عرض می‌کنم؛ حاصل صحبت‌هایی که من در این زمینه‌ها شنیده‌ام در چند جمله خلاصه می‌شود: نکته اول این‌که آمریکا و کشورهای غربی و همه دشمنان خارجی اسلام مارهای زخم‌خورده‌ای هستند که برای جلوگیری از استقرار و ثبات نظام ما هر چه بتوانند تلاش می‌كنند تا بین ما ایجاد اختلاف، شکاف و تشنج بکنند. نکته دوم این است که گروهک‌های داخلی که دلبستگی به این نظام، اسلامیت نظام و ارزش‌های اسلامی، به خصوص ولایت‌فقیه ندارند، تصمیم دارند هر چه بتوانند نیروهایشان را متراکم کنند؛ زمان انتخابات هم فرصت خوبی است که جای پایی باز کنند. دشمنان داخلی اگر این کار را نکنند یعنی به دست خودشان قبر خود را کنده‌اند؛ تنها كاری که می‌تواند موجب ادامه حیات این‌ها بشود، همین است که با هم ائتلاف کنند و پشت پرده کاری کنند که نامی از آن‌ها در صحنه سیاسی کشور باقی بماند.
 
از این دو مقدمه نتیجه گرفته می‌شود که ما، هم از جانب دشمنان خارجی در معرض تهدید هستیم و هم از طرف گروهک‌ها و دشمنان داخلی. در نتیجه بزرگ‌ترین وظیفه ما این است که در مقابل همه این‌ها به وحدتی برسیم كه بتوانیم برنده انتخابات بشویم. اگر بین خود ما اختلاف بیافتد حتما شکست می‌خوریم. بنابراین واجب‌ترین کاری که بر عهده ماست، این است که اختلافات را کنار بگذاریم. این مقدمه و نتیجه آن خیلی منطقی به نظر می‌رسد و گمان نمی‌کنم کسی در این مقدمات تردید کند؛ اما نتیجه عملی که از آن گرفته می‌شود چیست؟ چه وحدتی، چگونه و با چه کسانی این مقصد را تأمین می‌كند؟ یكی از آقایان که من با او صحبت می‌کردم، می‌گفت ما باید کاری كنیم که اولا حضور مردم در انتخابات حداکثری باشد، کسانی به بهانه‌های مختلف انتخابات را تحریم نکنند، کاری نکنیم که شرکت در انتخابات کم شود و درصد كمی از مردم شرکت کنند. بنابراین باید در پذیرش افراد و کسانی که نامزد انتخابات می‌شوند کمی انعطاف وجود دااشته باشد و نهایتا هم سعی کرد که اصول‌گرایان لیست واحدی بدهند.
 
برای اصلاح طلبان فرقی نمی‌كند یک لیست یا دو لیست بدهیم/ آن‌ها کار خودشان را می‌کنند
 
من به‌عنوان طلبه‌ای كه درس و بحثی داریم و اگر مسأله‌ای با دین و اسلام ارتباط پیدا کند، می‌گوییم این مسأله با اسلام می‌سازد یا نمی‌سازد، در جواب این آقا گفتم شما تصور می‌کنید ما می‌توانیم کاری کنیم که مخالفان اصول‌گرایی در انتخابات شرکت نکنند؟ مثلا اگر ما لیست واحدی بدهیم آن‌ها در انتخابات شرکت نمی‌کنند؟ بر فرض که این تصور صحیح باشد و بتوانیم این کار را بکنیم، اما آیا این صحیح است که ما انتخابات را آن چنان یک جانبه برگزار کنیم که در مجلس هیچ کسی از مخالفین اصولگرایان حضور نداشته باشد و همه یک دست باشند؟ اصلا این کار نه شدنی است و نه صحیح است؛ اصلاح‌طلبان در هر حال در انتخابات شركت می‌كنند و لیست خودشان را می‌دهند، طرفدارانشان هم به آن‌ها رأی خواهند داد، چه ما یك لیست سی نفری یا دو لیست بدهیم، یا نه. رفتار ما تأثیری در رأی دادن آن‌ها نخواهد گذاشت. آن‌ها تصمیم دارند در انتخابات شرکت کنند و چند نفری هم برنده خواهند داشت؛ این واقعیتی است كه هنوز هم كسانی طرفدار آن‌ها هستند؛ صریحا هم حمایت می‌كنند. اشخاص نسبتا موجهی هم دارند که مردم از آن‌ها چندان بدی ندیده‌اند و اگر اصلاح طلبان آن‌ها را معرفی کنند رأی می‌آورند. پس ما یک لیست یا دو لیست بدهیم برای آن‌ها فرقی نمی‌کند؛ آن‌ها کار خودشان را می‌کنند.
 
آیا احتمال اینكه دشمنان برای فرستادن افرادشان به مجلس كسانی را در لباس اصولگرایی مطرح کنند، نیست؟
 
اما آیا این احتمال وجود ندارد که دشمنان نظام برای این‌که افراد خودشان را به مجلس بفرستند كسانی را در لباس اصولگرایی مطرح کنند؟ ما که همه را نمی‌شناسیم، کسانی هستند که ممكن است با قیافه‌ای حق به‌جانب تظاهر به اصول‌گرایی کنند، از مقام معظم رهبری هم تعریف کنند و احیانا هم از حامیان واقعی خود بد بگویند. آیا درست است كه ما به‌عنوان حفظ وحدت و برای این‌که لیست ما رأی بیش‌تری بیاورد یا تعداد رأی دهندگان بیش‌تر شود، چنین كسانی را بپذیریم؟ اگر چنین شد ما برنده‌ایم یا آن‌ها؟ آن‌ها از موقعیت اصول‌گرایان و زحماتی که کشیده‌اند، اخلاصی که داشتند و آبرویی که در طول این 30 سال کسب کردند، بهره‌برداری كنند، برای این‌که افراد خودشان را وارد مجلس کنند، حالا ما برنده‌ایم یا آن‌ها؟ ما نمی‌توانیم کاری بکنیم که آن‌ها در انتخابات شرکت نکنند یا نامزدهای‌شان را معرفی نکنند یا طرفداران‌شان به آن‌ها رأی ندهند؛ این کار از ما بر نمی‌آید. کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که نگذاریم كسانی که احتمال می‌دهیم نفوذی دشمنان هستند رأی بیاورند. والا اگر به اسم حفظ وحدت انعطاف داشته باشیم و اجازه دهیم چند نفر هم از آن‌ها بیایند، عملا بخشی از قدرت مجلس را در دست می‌گیرند؛ بالاخره یك دشمن هم زیاد است.
 
ما اگر در مقابل خدا و اولیای خدا و شهدای‌مان وظیفه‌ای داشته باشیم این است که نگذاریم افراد فاسد وارد مجلس شوند. طبعا از یک طرف باید افراد صالحی را معرفی کنیم که برای مردم قابل قبول باشد، هم خود ما اطمینان داشته باشیم، هم مردم آن‌ها را بشناسند و به آن‌ها رأی بدهند و از سوی دیگر باید مواظب باشیم دشمنان نظام و كسانی که یقین یا ظن داریم که دلشان با آن‌هاست، نفوذ نکنند. اما آیا ما باید به دنبال این باشیم که اصلا هیچ کاندیدایی از آن‌ها تأیید نشود؟ این در اختیار شورای نگهبان است ومبانی و قواعدی برای این كار وجود دارد. شاید کسانی باشند که واقعا مشکل آن چنانی ندارند، شورای نگهبان نمی‌تواند چنین كسانی را رد کند؛ بسیاری از این افراد آدم‌های خاکستری هستند، در گذشته هم خیانت بزرگی از آن‌ها دیده نشده، شورای نگهبان نمی‌تواند این افراد را رد کند، چون دلیلی برای این كار ندارد. بنا براین ممكن است دشمن از دو کانال وارد شود، هم از آرای طرفداران فتنه استفاده کند و هم از این نیروهای تقلبی که به‌عنوان اصول‌گرا معرفی کرده‌اند، در صورتی که واقعا این طوری نبوده‌اند و ما به آن‌ها مجال داده‌ایم.
 
تمام تلاش‌مان این باشد که افراد اصلح را شناسایی کنیم و به مردم معرفی کنیم و هر چه می‌توانیم از ورود نفوذی‌ها جلوگیری کنیم
 
در این شرایط ما باید بفهمیم خدا چه كاری را دوست دارد و آن را عمل کنیم، نه آن‌چه دل‌مان می‌خواهد، نه آن‌چه منافع‌مان اقتضا می‌کند، یا بخواهیم روی حرفی که زده‌ایم پافشاری كنیم؛ این‌ها همه حرف‌های شیطانی است. باید واقعا به دنبال این باشیم كه کسی که اصلح است به مجلس برود، یعنی كسی كه بهتر برای اسلام و نظام خدمت می‌کند از هر طایفه و تحت هر عنوانی كه می‌خواهد باشد؛ با خدا عهد و پیمان ببندیم که در این راه تلاش کنیم، نخواسته باشیم منافع و پرستیژ خودمان را حفظ کنیم؛ تمام تلاش‌مان این باشد که افراد اصلح را شناسایی کنیم و به مردم معرفی کنیم و هر چه می‌توانیم از ورود نفوذی‌ها جلوگیری کنیم.
 
اما اگر در بند این باشید که هفت و هشت بشود، یا نه و ده باشد، سرانجام زمانی می‌رسد كه سر بزنگاه نتوانید کسی را معرفی کنید، این چه فایده دارد؟ باید تلاش کرد و بهترین نامزدها را شناسایی کرد، كسانی را كه بیننا و بین االله حجت داشته باشیم و در پیشگاه خدا و امام زمان(عج) بتوانیم اثبات کنیم که به نظر ما اصلح بوده‌اند. اما اگر ته دلمان بدانیم که شخص دیگری اصلح است، از هر طیف و گروهی كه باشد و غیر از او را به مردم معرفی کنیم، در برابر خدا هیچ جوابی نداریم. پس اول باید افراد اصلح را بشناسیم و بعد نیروهایمان را متمرکز کنیم که این افراد به مردم شناسانده شوند و از سوی دیگر سعی کنیم که منحرفین وارد مجلس نشوند.



طبقه بندی: انتخابات در کلام بزرگان، 
برچسب ها: در این شرایط ما باید بفهمیم خدا چه كاری را دوست دارد و آن را عمل کنیم، نه آن‌چه دل‌مان می‌خواهد، نه آن‌چه منافع‌مان اقتضا می‌کند، یا بخواهیم روی حرفی که زده‌ایم پافشاری كنیم؛ این‌ها همه حرف‌های شیطانی است. باید واقعا به دنبال این باشیم كه کسی که اصلح است به مجلس برود، یعنی كسی كه بهتر برای اسلام و نظام خدمت می‌کند از هر طایفه و تحت هر عنوانی كه می‌خواهد باشد؛ با خدا عهد و پیمان ببندیم که در این راه تلاش کنیم، نخواسته باشیم منافع و پرستیژ خودمان را حفظ کنیم؛ تمام تلاش‌مان این باشد که افراد اصلح را شناسایی کنیم و به مردم معرفی کنیم و هر چه می‌توانیم از ورود نفوذی‌ها جلوگیری کنیم.،

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

آخرین مطالب
آرشیو مطالب
معرفی کاندیداها
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
-------------

دوره نهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهرستان رودبار

تفریح و سرگرمی

دوره نهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهرستان رودبار

دوره نهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهرستان رودبار

دوره نهم انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهرستان رودبار